Jesienią ub. roku zainaugurowałem nowy sezon kobylańskich wykopalisk. Po dwu sezonach ciężkich prac na Dwoistej Turni, tym razem wytyczyłem nowy cel w masywie Rozwalistej. Ze stromego tutaj stoku pomiędzy Dwoistą Kopą Barana wyglądały nieśmiało trzy małe i nieznane geografii filarki skalne. Jako ich odkrywca, w sensie dosłownym i w przenośni, nadałem im wspólną nazwę – Troista Turnia. No i zabraliśmy się do pracy, tzn. ja i kilkoro zapaleńców, z których jeden określił naszą grupę mianem Troistej Brygady. Bez ich pomocy, ten kolejny z moich szalonych projektów nie miałby szans nawet na częściową realizację, a teraz – wierzyć sie wprost nie chce – naprawdę z nim finiszujemy!
Jak zawsze w przypadku naszych prac bywa, roboty przeciągały się w nieskończoność. Pierwotnie zamiarem Brygady było skupienie się jedynie na samych filarkach, ale z czasem, szczególnie w zimie, zaczęliśmy czyścić skałę pomiędzy nimi. W rezultacie światło dzienne ujrzała niezbyt wysoka, ale całkiem rozległa turnia. Jest dosyć połoga, a jej skała słabej jakości, jak to na Rozwalistym Wzgórzu bywa, a więc trudnych dróg tutaj się nie można spodziewać. W 2022 roku publikując topo Kopy Barana określiłem ją mianem wspinaczkowego przedszkola. Trzymając się tej terminologii, Troista jest jego kolejnym oddziałem.
W tej chwili oddajemy do użytku dwa filary, który tymczasowo nazwałem Troistą Drugą i Troistą Trzecią, a na każdym z nich wytyczyliśmy po 4 drogi. W najnowszym wydaniu Jury Południowej Grześka Rettingera zaznaczone zostały prowizorycznie jako projekty i nie bez powodu. W chwili pisania przewodnika te drogi po prostu jeszcze nie były skończone i nie można było przekazać autorowi rzetelnych informacji o ich przebiegu i trudnościach. Ze względu na nieznaną finalną ilość dróg na całej skale, zastosowałem tymczasową numerację, dla każdej Troistej z osobna.
Prace na Troistej Pierwszej są już bardzo zaawansowane. Jest ona może nieco niższa od Drugiej czy Trzeciej, ale zdecydowanie od nich ciekawsza. Zresztą pierwsze pasaże są już tam wytyczone i z pewnością będzie ich finalnie więcej niż na pozostałych wierzchołkach. Mam nadzieję, że niedługo zaprezentujemy je w postaci uporządkowanego opisu i topo całej Troistej pojawi się w Internecie. A póki co, w imieniu całej Troistej Brygady zapraszam na pierwsze drogi. Zresztą sporo wspinaczy już tam zagląda, a skała cieszy się szczególnym wzięciem wśród instruktorów wspinaczki skałkowej, którzy często organizują tam swoje szkolenia.

Krzysztof Baran

TROISTA DRUGA – topo

2 a. Druga a, III, czarny, 6 ringów plus stan; Troista Brygada, IV 2025.

2 b. Druga b, IV+, żółty, 6 ringów plus stan; Troista Brygada, IV 2025.

2 c. Druga c, III, niebieski, 6 ringów plus stan; Troista Brygada, IV 2025.

2 d. Druga d, IV, zielony, 6 ringów plus stan; Bartek Kutyła i Troista Brygada, IV 2025

TROISTA TRZECIA – topo

1. Płytka Profesorów, III, niebieski, 6 ringów plus stan; Profesorowie Małgorzata i Tomasz Danek w asyście Troistej Brygady, III 2025.
2. Troista Drabina, II+, żółty, 6 ringów plus stan; Troista Brygada, X 2024.
3. Troiste Dziurki, V, czerwony, 6 ringów plus stan; Krzysztof Baran i Troista Brygada, X 2024.
4. Troisty Filarek, V, czerwony, 7 ringów plus stan; Krzysztof Baran i Troista Brygada, X 2024.